پرخوري عصبي چیست

پر خوری عصبی یا بولیمیا یکی از بیماری های اختلالی خوردن است .در اين بیماری شخص به طور مكرر مقادير زيادي از غذا را در زماني محدود مصرف مي كند كه قطعا بيشتر از ميزاني است كه اكثر مردم در مدت مشابه و تحت شرايط مشابه مصرف مي كنند.

درضمن فرد احساس كنترلي برقطع خوردن و يا كنترل بر نوع و مقدار غذاي خود ندارد. درضمن در اين دوره هاي پر خوري، فرد از مواد شيرين ، پركالري و نرم مثل كيك يا كلوچه استفاده مي كند.بعضي بيماران بدون توجه به مزه غذا علاقه به غذاهاي پر حجم دارند . غذاها مخفيانه و سريع خورده مي شوند و گاهي خوب جويده نمي شوند.

پرخوري و رفتار جبراني نا متناسب هر دو به طور متوسط حداقل هفته اي دو بار و به مدت 3 ماه روي مي دهد.

بيشتر بيماران مبتلا به پراشتهايي عصبي وزن طبيعي دارند، ولي وزن برخي از آنها ممكن است بالاتر يا پايين تر از حد طبيعي باشد. اين بيماران در مورد اينكه در نظر ديگران چگونه جلوه مي كنند و نيز جذابيت جنسي ، تصوير بدني و ظاهر خود نگران هستند .

همچنين ميزان اختلالات خلقي و اضطرابي و اختلالات كنترل تكانه درآنها بالا مي باشد. به طور مثال فقدان كنترل خود درزمينه هاي مختلفي مانند مديريت مالي كه منجر به خريد وسواسي و خريد تكانشي مي شود و يا گاه سوء مصرف مواد و روابط جنسي فعال كه منجر به دوره هاي گذراي دلبستگي هاي آتشين و بي بند و باري مي شود وجود دارد.

اينگونه افراد به طور مرضي ترس از چاق شدن دارند و به طور بي وقفه تمايل به لاغر شدن دارند . اغلب پس از خاتمه پرخوري ، شخص دچار احساس گناه ، افسردگي يا نفرت از خود مي شود. و به همين منظور براي جلوگيري از افزايش وزن ، به رفتارهاي جبراني عودكننده اي نظير پاكسازي ، استفراغ عمدي ، استفاده مكرر از مسهل يا مدر( 80 درصد) ، روزه گرفتن يا ورزش مفرط يا رژيمهاي سخت (20 در صد ) مي پردازند.

ميزان شيوع اين اختلال در كشورهاي صنعتي تقريبا يك درصد جمعيت عمومي است و در زنان بسيار شايعتر از مردان است . 



پرخوري هيجاني

يكي از مشكلاتي كه بسياري از خانمها در طول روز با آن مواجه هستند ، نخستين دقيقه اي است كه ازسر كار به خانه می رسند.اغلب احساس خستگي و شتاب و اضطراب يا احساس فشار دارند.

روش معمول اين است كه فورا چيزي را می بلعند . هر چه را كه دم دست باشد ، بي آنكه نفسي تازه كنند ، بي وقفه می خورند ، آنگاه سرگرم تهيه شام شب می شوند. همين طور كه در حال خرد كردن مواد غذايي هستند آواز كوتاهي كه كاملا فراسوي ذهن هشيار بالغ آنهاست در سرشان نواخته می شود:

دوتا براي كاسه

يكي براي خودم.

يك مشت براي قابلمه

يك انگشت براي خودم.

يك فنجان می ريزم توي ظرف

و اين بازي همين طور ادامه می يابد ، تا اينكه در طول تهيه غذا ، با نوك زدن به اين و آن به اندازه يك وعده كامل غذا می خورند.

هر انساني ، حتي شما ، هيجان هاي نامعقول و مخربي را در كنار ويژگيي هاي شخصيتي دارد، كه دربرهه هاي دشوار به وجود می آيد مانند : جمع شدن قبض هاي پرداخت نشده،آشوب در روابط زناشويي ، انواع استرس هاي شغلي و خانوادگي ، چالش با فرزندان و غيره . شما در افسردگي فرو می رويد يا با استرس از جا در می رويد و عصباني می شويد. ناراضي و تلخكام هستيد ، و با احساس گناه و شرم زندگي می كنيد.

اين هيجانها بر رفتار شما تاثير می گذارد. اين هيجانها در لحظه هايي از زندگي شما پديد می آيند. اين گونه احساسها به نوبه خود می توانند پرخوري هيجاني شما را افزايش دهند.

زمانيكه ما تحت فشار اضطراب يا افسردگي قرار می گيريم به طور طبيعي و تا حدي غير ارادي ، و بر اساس پايه هاي فيزيولوژيك به سمت غذا كشيده می شويم . بر اساس شواهد پژوهشي علم تغذيه ، خوردن غذا در تركيب شيميايي طبيعي مغز تاثير می گذارد، و به خلق و عملكرد مغز ثبات می دهد. مشكل اين است كه ما در اين گونه لحظه ها به خوردن غذاهاي آرامش دهنده مانند شيريني، كيك، بستني، شكلات و آبنبات تمايل پيدا می كنيم.اينها موادي هستند كه با برنامه كاهش وزن در تضاد كامل قرار دارند.براي بسياري از مردم غذا مانند سيگار، مواد مخدر، يا الكل عمل می كند(شبيه رفتار اعتيادي)، و ترك آن به اندازه اعتياد مشكل است.از نظر فيزيولوژي اين غذاها همان جرياني در مغز ايجاد می كنند كه داروهاي اعتياد آوربه وجود می آورند، و باعث كاهش طول عمر می شوند.

استفاده از غذا به شكل عادت ، به منظورسازگاري با مشكلات و استرسهاي عاطفي می تواند به سرعت شما را گرفتار كند و تبديل به اعتياد شود.عوارض اين اعتياد ، افزايش وزن ، داشتن اندامی بدشكل، و مشكلات شديد در اعتماد به نفس است. زمانيكه شما به طور عادي بيش از اندازه مورد نياز غذا می خوريد، در واقع از غذا به عنوان يك داروي مخدر استفاده می كنيد.پرخوري در شما احساس گناه ، افسردگي ، اضطراب و استرس بيشتر را بوجود می آورد،و بدين گونه اين چرخه غلط ادامه می يابد .

پرخوري به دليل استرس يكي از دلايل اضافه وزن است.مشكل فقط فزوني كالري مصرفي نيست .شما می خواهيد خود را با غذا درمان كنيد.استرس زماني كه طولاني و حل نشده باقي بماند، باعث تغييرات فيريولوژيك در بدن و اضافه وزن می شود. زمانيكه شما تحت استرس قرار می گيريد ، به طور خودكار در بدن شما هورمونهايي آزاد می شود كه باعث تحريك اشتها و اشتياق به پر خوري و خوردن مواد چاق كننده می شود.